Përgjigja e shkurtër
SKK 1 është standardi bazë mbi të cilin mbështeten të gjithë standardet e tjera kombëtare. Ai nuk rregullon një zë të vetëm si inventari apo qiraja. Ai përcakton kur një zë hyn fare në pasqyra, me çfarë vlere matet, si zgjidhen politikat kontabël dhe çfarë bëhet kur zbulohet një gabim i vitit të kaluar.
| Versioni në fuqi | SKK 1 (2023), datë efektive 1 janar 2025 |
| Kush e zbaton | Çdo njësi që përgatit pasqyra sipas SKK-ve |
| Njohja e një zëri | Dy kushte bashkë, përfitimi i mundshëm dhe matja e besueshme |
| Baza e matjes | Kostoja historike, përveç kur një SKK kërkon ndryshe |
| Gabim material i vitit të kaluar | Korrigjohet në retrospektivë, te krahasuesit |
| Ndryshim i vlerësimit | Vetëm në periudhën kur ndodh, kurrë prapa |
| Horizonti i vijimësisë | 12 muaj nga data e raportimit |
Verifikuar më 8 nëntor 2026 nga Andi Haxhillari, Kontabilist i Miratuar. Krahasuar me tekstin e SKK 1 me datë efektive 1 janar 2025, paragrafët 1 deri 124, dhe me ligjin nr. 25/2018, nenet 5 dhe 13.

Lexo edhe: Kalendari tatimor, të gjitha afatet e deklarimeve dhe pagesave
Lexo edhe: Tatimi mbi fitimin 2026, normat 15% dhe 23% dhe pragjet
SKK 1 jep parimet, konceptet dhe rregullat e përgjithshme mbi të cilat ndërtohen pasqyrat financiare. Paragrafi 1 i tij përmbledh katër fusha: politikat kontabël, vlerësimet kontabël, korrigjimin e gabimeve dhe ngjarjet pas periudhës raportuese.
Ai është standardi ombrellë. Kur një SKK tjetër hesht për një çështje, përgjigjja kërkohet këtu. Baza e tij është SNRF për njësitë e vogla dhe të mesme e vitit 2015, kryesisht seksionet 2, 10 dhe 31.
Versioni në fuqi mban datën efektive 1 janar 2025 dhe zbatohet në mënyrë prospektive, pra nuk kërkon rishikimin e pasqyrave të viteve të mëparshme.
Standardi zbatohet për çdo set pasqyrash financiare të përgatitura sipas SKK-ve. Ai nuk ka kategori të vetën dhe nuk bën dallim sipas madhësisë.
Cila njësi zbaton SKK dhe cila zbaton SNRF nuk e cakton ky standard, por neni 5 i ligjit nr. 25/2018. Si rregull SKK-të zbatohen nga të gjitha njësitë, ndërsa njësitë me interes publik zbatojnë SNRF.
Një përjashtim i vetëm shkruhet brenda standardit. Ai nuk zbatohet për zëra jomaterialë, pra për shuma që nuk ndikojnë vendimin e lexuesit të pasqyrave.
Njohja kërkon dy kushte njëkohësisht. Përfitimi ekonomik i ardhshëm duhet të jetë i mundshëm, dhe kostoja ose vlera duhet të matet me besueshmëri. Nëse njëri mungon, zëri nuk njihet.
Zëri që nuk i plotëson kushtet sot nuk zhduket. Ai mund të njihet në një periudhë të mëpasshme kur kushtet plotësohen, ose shpaloset vetëm te shënimet shpjeguese.
Matja fillestare bëhet me kosto historike, përveç kur një standard tjetër kërkon bazë tjetër. Pas njohjes fillestare, aktivet afatgjata materiale mbahen me kosto të amortizuar dhe inventarët me më të voglën mes kostos dhe vlerës neto të realizueshme. Detyrimet jofinanciare maten me vlerësimin më të mirë të mundshëm.
Kompensimi mes aktiveve dhe detyrimeve, ose mes të ardhurave dhe shpenzimeve, nuk lejohet. Përjashtim bëjnë vetëm rastet kur një SKK e kërkon ose e lejon shprehimisht.
Një shoqëri padit një klient për 2,000,000 lekë të papaguara. Avokati e vlerëson fitimin e çështjes si të mundshëm, por shuma që do të arkëtohet varet nga vendimi i gjykatës dhe nuk matet dot sot me besueshmëri.
Kushti i parë plotësohet, i dyti jo. Pra shoqëria nuk njeh asnjë aktiv prej 2,000,000 lekësh dhe nuk e rrit fitimin e vitit. Çështja shpaloset te shënimet shpjeguese si aktiv i kushtëzuar.
Në vitin pasardhës gjykata vendos në favor të shoqërisë për 1,400,000 lekë. Tani të dy kushtet plotësohen, prandaj aktivi njihet në atë vit, me 1,400,000 lekë. Krahasuesit e vitit të kaluar nuk preken, sepse nuk ka pasur gabim, ka pasur mungesë matjeje të besueshme.
Ky është dallimi që prodhon më shumë pyetje në praktikë, sepse secila trajtohet ndryshe.
Politika është zgjedhja e metodës, për shembull mënyra si maten inventarët. Ajo zbatohet në mënyrë të qëndrueshme nga viti në vit dhe ndryshohet vetëm kur e kërkon një SKK ose ligji, ose kur metoda e re jep paraqitje më objektive. Ndryshimi zbatohet në retrospektivë, pra rishikohen edhe shifrat krahasuese, përveç rasteve kur një standard i veçantë kërkon zbatim prospektiv.
Vlerësimi është një shifër e gjykuar, si jeta e dobishme e një pajisjeje ose provigjioni për kërkesa të dyshimta. Kur informacioni i ri e ndryshon atë gjykim, efekti njihet vetëm në periudhën kur ndodh ndryshimi. Shifrat e viteve të kaluara nuk preken kurrë.
Gabimi është mospërdorimi ose keqpërdorimi i informacionit që ishte i disponueshëm atëherë. Gabimet materiale të periudhave të mëparshme korrigjohen në retrospektivë. Gabimet jomateriale korrigjohen thjesht në periudhën aktuale.
Standardi i ndan në dy grupe, dhe dallimi është praktik, jo teorik.
Ngjarja rregulluese jep provë për një gjendje që ekzistonte në datën e bilancit. Ajo reflektohet brenda pasqyrave. Shembulli më i zakonshëm është falimentimi i një klienti në shkurt, që provon se kërkesa e 31 dhjetorit ishte e paarkëtueshme.
Ngjarja jo-rregulluese lidhet me një gjendje që lindi pas datës së bilancit. Ajo nuk i prek shifrat, por shpjegohet te shënimet nëse është materiale. Një zjarr në magazinë në shkurt bën pjesë këtu.
Dividendët e deklaruar pas periudhës raportuese nuk njihen si detyrim i asaj periudhe. Ata mund të paraqiten si komponent i ndarë i fitimeve të pashpërndara.
SKK 1 kërkon tetë gjëra. Përmbledhjen e politikave kryesore kontabël. Shpjegimin e çdo ndryshimi politike. Natyrën dhe arsyet kur një SKK nuk është ndjekur. Ndryshimet e vlerësimeve kontabël. Gabimet materiale të korrigjuara. Datën e autorizimit për publikim dhe kush e dha atë autorizim. Ngjarjet jo-rregulluese materiale. Dhe çdo pasiguri materiale mbi vijimësinë e veprimtarisë.
Gabimi i parë është trajtimi i çdo korrigjimi si gabim i vitit të kaluar. Shumica e rasteve janë ndryshime vlerësimi dhe shkojnë në vitin aktual, pa prekur krahasuesit.
Gabimi i dytë është njohja e një të ardhure vetëm sepse fitimi duket i mundshëm. Pa matje të besueshme, zëri shkon te shënimet, jo te pasqyrat.
Gabimi i tretë është kompensimi i shifrave. Shpenzimet e zbritura nga të ardhurat që në fillim e fshehin vëllimin real të veprimtarisë dhe e bëjnë të pamundur krahasimin me vitin e kaluar.
Gabimi i katërt është ndërrimi i metodës nga viti në vit pa arsye. Standardi e lejon vetëm kur metoda e re jep paraqitje më objektive, dhe kërkon që ndryshimi të shpjegohet.
Gabimi i pestë është formalizmi. Standardi e vendos përmbajtjen ekonomike mbi formën ligjore. Një qira që në letër quhet e zakonshme, por që në thelb ia kalon rreziqet dhe përfitimet qiramarrësit, trajtohet sipas thelbit të saj.
Mikronjësia zbaton SKK 15, që është standard më vete dhe me rregulla më të thjeshta. Megjithatë konceptet bazë të njohjes dhe matjes janë të njëjta, dhe kur SKK 15 hesht, shpjegimi kërkohet te standardet e tjera.
Material është zëri, mosparaqitja ose paraqitja e gabuar e të cilit ndikon vendimet ekonomike të lexuesve të pasqyrave. Matet si nga sasia ashtu edhe nga natyra. Një shumë e vogël mund të jetë materiale nëse lidhet me drejtuesit ose me një palë të lidhur.
Vetëm kur ndryshimi kërkohet nga një standard ose nga ligji, ose kur metoda e re jep paraqitje më objektive. Ndryshimi zbatohet në retrospektivë dhe shpjegohet te shënimet. Ndryshimi për të përmirësuar pamjen e rezultatit nuk lejohet.
Nëse gabimi është material, po, korrigjohet në retrospektivë dhe shifrat krahasuese rishikohen. Nëse është jomaterial, korrigjohet thjesht në vitin aktual. Në të dy rastet pasqyrat e depozituara më parë nuk zëvendësohen, korrigjimi tregohet te pasqyrat e reja.
Standardi kërkon që te shënimet të jepet data e autorizimit dhe kush e dha atë. Sipas nenit 23 të ligjit nr. 25/2018, pasqyrat nënshkruhen nga përfaqësuesi ligjor i njësisë dhe nga personi përgjegjës për hartimin e tyre.
Pasqyrat përgatiten duke pranuar se biznesi do të vazhdojë veprimtarinë. Standardi e vendos horizontin e vlerësimit te 12 muaj nga data e raportimit. Kur ka pasiguri materiale, ajo shpaloset te shënimet.
Jo. Teksti i standardit nuk jep shembuj numerikë, shembujt e tij janë përshkrues. Shembulli i mësipërm është ilustrim yni mbi rregullat e tij.
SKK 1 “Kuadri i përgjithshëm për përgatitjen e pasqyrave financiare”, versioni me datë efektive 1 janar 2025, miratuar nga Këshilli Kombëtar i Kontabilitetit.
Ligji nr. 25/2018 “Për kontabilitetin dhe pasqyrat financiare”, neni 5 për standardin që zbatohet dhe neni 13 për përbërësit e pasqyrave financiare. Ligji është ndryshuar me ligjin nr. 87/2026, botuar te Fletorja Zyrtare nr. 176, datë 7 gusht 2026.
Teksti zyrtar i standardit gjendet te faqja e Këshillit Kombëtar të Kontabilitetit, te seksioni i standardeve me datë efektive 1 janar 2025.
AlProfit Consult i mban llogaritë sipas standardeve në fuqi, i dokumenton politikat kontabël dhe i korrigjon gabimet sipas rregullit, si pjesë e abonimit mujor.
