Përgjigja e shkurtër
SKK 7 ndan qiranë financiare nga ajo e zakonshme sipas asaj që ndodh në të vërtetë, jo sipas asaj që shkruhet në kontratë. Qiraja financiare transferon në thelb rreziqet dhe përfitimet e pronësisë, dhe atëherë aktivi hyn në bilancin e qiramarrësit bashkë me detyrimin. Standardi nuk jep asnjë prag numerik për këtë vendim.
| Varianti në fuqi | SKK 7 (2023), për periudhat që fillojnë më ose pas 1 janarit 2025 |
| Baza e klasifikimit | Përmbajtja ekonomike, jo forma ligjore, paragrafët 9 dhe 10 |
| Pragje numerike | Nuk ka asnjë. Pa 75%, pa 90%, pa afate fikse |
| Momenti i klasifikimit | Data e krijimit të qirasë, paragrafi 14 |
| Toka | Zakonisht qira e zakonshme, paragrafi 15 |
| Qiramarrësi, qira financiare | Aktiv dhe detyrim me vlerën më të ulët, paragrafi 31 |
| Qiramarrësi, qira e zakonshme | Shpenzim linear gjatë afatit, paragrafi 35 |
| Amortizimi te qira financiare | Më e shkurtra mes afatit dhe jetës, kur pronësia nuk kalon, paragrafi 34 |
| Mikronjësitë | Nuk e zbatojnë. SKK 15 njeh vetëm qira të zakonshme |
Verifikuar më 8 nëntor 2026 nga Andi Haxhillari, Kontabilist i Miratuar. Krahasuar me SKK 7 (2023), paragrafët 1 deri 45, variant me datë efektive 1 janar 2025, dhe me variantin e nëntorit 2015 me 48 paragrafë që ndodhet i bashkëngjitur më poshtë.

Lexo edhe: Shpenzimet e zbritshme dhe fitimi i tatueshëm
Lexo edhe: Regjistrimi në TVSH, pragu dhe afati 15 ditë
Varianti i zbatueshëm është SKK 7 i përditësuar në vitin 2023. Ai zbatohet për periudhat kontabël që fillojnë më ose pas datës 1 janar 2025, në mënyrë prospektive. Kjo përcaktohet te paragrafi 44.
Varianti i nëntorit 2015 kishte 48 paragrafë, ai i vitit 2023 ka 45. Numrat e paragrafëve në këtë faqe janë ata të variantit në fuqi.
Standardi jep parimet e njohjes, të matjes dhe të vlerësimit të mëpasshëm të qirave, si për qiramarrësin ashtu edhe për qiradhënësin. Ai është i krahasueshëm me Seksionin 20 të Standardit Ndërkombëtar të Raportimit Financiar për Njësitë Ekonomike të Vogla dhe të Mesme, botuar në korrik 2015.
Paragrafi 5 nxjerr jashtë disa raste, ndër to qiratë për kërkimin ose shfrytëzimin e mineraleve, naftës dhe gazit natyror, si dhe marrëveshjet e licencimit.
Paragrafi 6 sqaron një kufi praktik. Standardi zbatohet edhe kur qiradhënësi kryen shërbime të konsiderueshme shfrytëzimi ose mirëmbajtjeje. Nuk zbatohet për kontrata shërbimi që nuk transferojnë të drejtën e përdorimit.
Paragrafi 7 shkon edhe më tej. Marrëveshjet e tipit outsourcing, kontratat e telekomunikacionit për kapacitete dhe kontratat merr ose paguaj trajtohen si qira nëse në thelb transferojnë të drejtën e përdorimit, edhe pa e pasur fare formën ligjore të një qiraje.
Paragrafët 9 dhe 10 e vendosin bazën. Klasifikimi mbështetet te përmbajtja ekonomike e transaksionit, jo te forma ligjore. Titulli i kontratës nuk ka rëndësi.
Qiraja financiare është ajo që transferon në thelb të gjitha rreziqet dhe përfitimet e pronësisë, pavarësisht nëse titulli ligjor kalon apo jo. Qira e zakonshme është çdo qira tjetër.
Pronësia i kalon qiramarrësit në fund të afatit. Ekziston një opsion blerjeje me çmim shumë më të ulët se vlera e drejtë e pritshme. Afati i qirasë përfshin pjesën më të madhe të jetës ekonomike të aktivit. Vlera aktuale e pagesave minimale është afër vlerës së drejtë të aktivit. Aktivi ka natyrë aq të veçantë sa vetëm qiramarrësi mund ta përdorë pa modifikime.
Humbjet nga anulimi i ngarkohen qiramarrësit. Luhatjet e vlerës së mbetur shkojnë te qiramarrësi. Ekziston një opsion vazhdimi me pagesë shumë më të ulët se tregu.
Kjo është pika ku shumë praktika gabon. SKK 7 nuk përmban asnjë përqindje dhe asnjë afat fiks. Nuk ka 75 për qind të jetës ekonomike dhe nuk ka 90 për qind të vlerës së drejtë. Kriteret janë cilësore.
Paragrafi 13 e thotë edhe më qartë. Një tregues i vetëm është prirje, jo vendim. Vlerësohen të gjitha rreziqet dhe përfitimet së bashku.
Paragrafi 14 e lidh vendimin me një datë. Klasifikimi bëhet në datën e krijimit të qirasë. Ndryshimet e mëvonshme të kushteve mund ta kthejnë marrëveshjen në një marrëveshje të re, që klasifikohet nga e para.
Paragrafi 15 kërkon klasifikim të veçantë për tokën dhe për ndërtesën. Kur merren bashkë, pagesat ndahen sipas vlerave të tyre të drejta.
Toka ka jetë të dobishme pa afat. Prandaj qiraja e saj zakonisht është qira e zakonshme, përveç kur pritet që pronësia t’i kalojë qiramarrësit. Ndërtesa klasifikohet me treguesit e zakonshëm.
Paragrafi 16 jep dy raste kur ndarja nuk bëhet. Kur ndarja nuk mund të bëhet me besueshmëri, e gjithë qiraja trajtohet financiare, përveç nëse është e qartë se të dyja pjesët plotësojnë kriteret e qirasë së zakonshme. Dhe kur pjesa e tokës nuk është materiale, e gjitha trajtohet si ndërtesë.
Paragrafi 31 kërkon njohjen e një aktivi dhe të një detyrimi, me vlerën më të ulët midis vlerës së drejtë të aktivit dhe vlerës aktuale të pagesave minimale.
Paragrafi 32 shton kostot e drejtpërdrejta fillestare te kostoja e aktivit.
Paragrafi 33 ndan çdo pagesë në dy pjesë, shpenzim financiar dhe pakësim i detyrimit, me normë periodike konstante mbi gjendjen e mbetur. Qiratë e mundshme, si ato që varen nga xhiroja, shpenzohen në periudhën kur ndodhin.
Paragrafi 34 jep rregullin e amortizimit. Zbatohet SKK 5, me të njëjtat norma si për aktivet e veta. Por kur nuk është e sigurt që pronësia do të kalojë, aktivi amortizohet gjatë më të shkurtrës midis afatit të qirasë dhe jetës së dobishme.
Paragrafi 35 kërkon njohjen e pagesave si shpenzim me metodë lineare gjatë afatit, pavarësisht se kur paguhen realisht.
Pra një kontratë me tre muaj falas në fillim nuk jep tre muaj pa shpenzim. Totali shpërndahet në mënyrë të barabartë. Përjashtim bëjnë rastet kur një bazë tjetër sistematike është më përfaqësuese dhe pagesat e indeksuara me inflacionin. Sigurimi dhe mirëmbajtja mbeten jashtë këtij rregulli.
Paragrafi 17 kërkon njohjen e një kërkese për t’u arkëtuar, në shumën e investimit neto në qira. Paragrafi 18 heq aktivin nga pozicioni financiar dhe e zëvendëson me atë investim neto.
Paragrafi 19 ndan pagesat në principal dhe të ardhura financiare, me normë periodike konstante. Paragrafi 20 kërkon rishikim periodik të vlerave të mbetura të pagarantuara, dhe ulja njihet menjëherë shpenzim.
Paragrafët 22 deri 25 trajtojnë rastin e veçantë të prodhuesit ose tregtarit që jep me qira. Ai njeh dy lloje të ardhurash, fitimin nga shitja dhe të ardhurat financiare. Normat artificialisht të ulëta kufizojnë të ardhurën e njohur, që të mos fryhet shitja në vitin e parë.
Paragrafi 26 kërkon që aktivet të paraqiten sipas natyrës së tyre. Paragrafi 27 njeh arkëtimet si të ardhura me metodë lineare. Paragrafi 29 shpërndan kostot fillestare të drejtpërdrejta gjatë afatit, në përpjesëtim me të ardhurat.
Paragrafi 30 kërkon amortizimin e zakonshëm dhe testim zhvlerësimi sipas SKK 5 kur ka dyshime.
Paragrafët 36 deri 39 trajtojnë rastin kur një biznes shet një aktiv dhe e merr menjëherë me qira.
Nëse rezultati është qira financiare, aktivi mbetet te shitësi qiramarrës dhe tejkalimi i çmimit mbi vlerën kontabël shtyhet. Nuk njihet fitim i menjëhershëm.
Nëse rezultati është qira e zakonshme, fitimi ose humbja njihet menjëherë ose shtyhet, sipas raportit të çmimit të shitjes me vlerën e drejtë.
Ky është një instrument financimi që përdoret kur biznesi ka nevojë për likuiditet. Trajtimi kontabël nuk e lejon që ai financim të duket si fitim operativ.
SKK 7 nuk përmban asnjë shembull numerik. Shembulli që vijon është ndërtuar nga ne me shifra të rrumbullakosura.
Një shoqëri merr me qira një makineri. Vlera e drejtë është 4,000,000 lekë. Paguhen katër këste vjetore nga 1,150,000 lekë, në fund të çdo viti. Norma e nënkuptuar në qira është 6 për qind. Jeta e dobishme e makinerisë është tetë vjet, afati i qirasë katër vjet, dhe pronësia nuk kalon.
Vlera aktuale e pagesave minimale del 3,984,871 lekë, pra praktikisht sa vlera e drejtë. Ky është një nga treguesit e paragrafit 11, dhe bashkë me të tjerët e kthen qiranë në financiare.
Njohja fillestare bëhet me vlerën më të ulët, pra 3,984,871 lekë si aktiv dhe po aq si detyrim.
Viti i parë. Interesi është 239,092 lekë dhe principali 910,908 lekë. Detyrimi bie në 3,073,963 lekë.
Viti i dytë. Interesi 184,438 lekë, principali 965,562 lekë, detyrimi 2,108,401 lekë.
Viti i tretë. Interesi 126,504 lekë, principali 1,023,496 lekë, detyrimi 1,084,905 lekë.
Viti i katërt. Interesi 65,095 lekë, principali 1,084,905 lekë, detyrimi zero.
Amortizimi llogaritet mbi katër vjet, jo mbi tetë, sepse pronësia nuk kalon. Ai është 996,218 lekë në vit.
Pra viti i parë ngarkon rezultatin me 996,218 lekë amortizim plus 239,092 lekë interes, gjithsej 1,235,310 lekë. Po të ishte trajtuar si qira e zakonshme, viti i parë do të ngarkonte 1,150,000 lekë.
Diferenca duket e vogël në vitin e parë, por modeli është krejt tjetër. Qiraja financiare e ngarkon fillimin më rëndë dhe fundin më lehtë, dhe shton 3,984,871 lekë aktiv e po aq detyrim në bilanc. Kjo e ndryshon çdo raport financiar që shikon banka.
Paragrafi 40 kërkon nga qiramarrësi për qiratë financiare totalin e pagesave minimale, koston dhe vlerën kontabël të aktivit, afatet, normat e interesit dhe monedhat.
Paragrafi 42 kërkon për qiratë e zakonshme shpenzimet ose të ardhurat e periudhës, shumat e mbetura për qiratë e paanullueshme, dhe një përshkrim të marrëveshjeve të rëndësishme.
Paragrafi 43 kërkon shënime edhe për transaksionet e shitjes dhe rimarrjes me qira.
Gabimi i parë është klasifikimi sipas titullit të kontratës. Një kontratë e quajtur qira e thjeshtë, që mbaron me kalimin e pronësisë për një shumë simbolike, është qira financiare.
Gabimi i dytë është përdorimi i pragjeve të huazuara, si 75 ose 90 për qind. Ato nuk ekzistojnë te SKK 7 dhe nuk mund të përdoren si justifikim i një klasifikimi.
Gabimi i tretë është amortizimi i aktivit mbi jetën e plotë kur pronësia nuk kalon. Paragrafi 34 kërkon më të shkurtrën mes afatit dhe jetës.
Gabimi i katërt është njohja e qirasë sipas faturave. Kur kontrata jep muaj falas ose pagesa në rritje, paragrafi 35 kërkon shpërndarje lineare, jo ndjekje të faturimit.
Gabimi i pestë është mosndarja e tokës nga ndërtesa te një kontratë e vetme. Kjo e nis gabim gjithë klasifikimin.
Duke parë se kush mban rreziqet dhe përfitimet e pronësisë. Treguesit e paragrafëve 11 dhe 12 ju ndihmojnë, por asnjëri prej tyre nuk vendos vetëm. Vendosni duke i parë të gjithë së bashku, në datën e krijimit të qirasë.
Jo. SKK 7 nuk përmban asnjë prag numerik. Kush e mbështet klasifikimin te një përqindje, po përdor një rregull nga një kuadër tjetër.
Mikronjësia zbaton SKK 15, i cili njeh vetëm qiranë e zakonshme. Te mikronjësia asnjë qira nuk prodhon aktiv në bilanc, dhe pagesat shkojnë shpenzim. Pagesat e ardhshme materiale shpaloset te shënimet.
Jo. Paragrafi 35 kërkon shpërndarje lineare të totalit gjatë gjithë afatit. Muajt falas janë zbritje mbi totalin, jo periudhë pa kosto.
Zakonisht qira e zakonshme, sipas paragrafit 15, sepse toka ka jetë pa afat. Trajtimi ndryshon vetëm kur pritet që pronësia t’ju kalojë.
Mund të ndryshojë. Paragrafi 14 thotë se ndryshimet e kushteve mund ta kthejnë marrëveshjen në një marrëveshje të re, e cila klasifikohet nga e para.
Jo. Paragrafi 44 kërkon zbatim prospektiv.
Përmbajtja e kësaj faqeje mbështetet te leximi i variantit 2023 në faqen e Këshillit Kombëtar të Kontabilitetit. Listat e treguesve te paragrafët 11 dhe 12 janë dhënë të përmbledhura me fjalët tona, jo si citim fjalë për fjalë.
PDF-ja e bashkëngjitur më poshtë është varianti i nëntorit 2015 me 48 paragrafë dhe numërimi i tij nuk përputhet me variantin në fuqi.
SKK 7 “Kontabilizimi i qirave”, i përditësuar në vitin 2023, paragrafët 1 deri 45. Datë efektive 1 janar 2025, me zbatim prospektiv sipas paragrafit 44.
Standardi i referohet “ligjit për kontabilitetin” pa e cituar me numër. Ligji në fuqi është ligji nr. 25/2018 “Për kontabilitetin dhe pasqyrat financiare”, i ndryshuar me ligjin nr. 87/2026.
Lidhje me standardet e tjera. Amortizimi dhe zhvlerësimi te SKK 5. Kontratat me kushte rënduese te SKK 6. Mikronjësitë te SKK 15. Materialiteti te paragrafët 64 deri 68 të SKK 1.
Skedari i mëposhtëm është varianti i nëntorit 2015 me 48 paragrafë, ai që ndodhet në bibliotekën tonë dhe që ishte në fuqi deri në fund të vitit 2024. Teksti i zbatueshëm sot është varianti i përditësuar i vitit 2023 me 45 paragrafë.
Burimi i tekstit zyrtar: Këshilli Kombëtar i Kontabilitetit, standardet me datë efektive 1 janar 2025.
Klasifikimi i një qiraje vendoset një herë dhe ndjek bilancin me vite. Ne e bëjmë këtë vlerësim dhe e dokumentojmë, si pjesë e abonimit mujor.
