Përgjigja e shkurtër
SKK 11 ndan dy gjëra. Tatimin korrent, pra detyrimin ndaj tatimeve për fitimin e tatueshëm të periudhës, dhe tatimin e shtyrë, që lind nga diferencat e përkohshme midis vlerës kontabël dhe bazës tatimore. Njësitë ekonomike të vogla inkurajohen, por nuk detyrohen, të zbatojnë pjesën e tatimit të shtyrë.
| Varianti në fuqi | SKK 11 (2023), për periudhat që fillojnë më ose pas 1 janarit 2025 |
| Njësitë e vogla | Inkurajohen por nuk detyrohen të zbatojnë tatimin e shtyrë, paragrafi 4 |
| Normat që përdoren | Të miratuara ose në thelb të miratuara në datën e raportimit, paragrafi 22 |
| Skontimi | Nuk bëhet kurrë, as për tatimin e shtyrë, paragrafi 29 |
| Aktivi tatimor i shtyrë | Njihet me provizion që e sjell te vlera e realizueshme, paragrafët 25 deri 28 |
| Paraqitja | Tatimi korrent afatshkurtër, tatimi i shtyrë afatgjatë, paragrafi 33 |
| Kompensimi | Vetëm me të drejtë ligjore dhe synim shlyerjeje neto, paragrafi 35 |
| Tatimi mbi dividendin | Zbritet nga kapitali, si pjesë e dividendëve, paragrafi 32 |
Verifikuar më 8 nëntor 2026 nga Andi Haxhillari, Kontabilist i Miratuar. Krahasuar me SKK 11 (2023), paragrafët 1 deri 40, variant me datë efektive 1 janar 2025, dhe me variantin e nëntorit 2015 me 42 paragrafë që ndodhet i bashkëngjitur më poshtë.

Lexo edhe: Tatimi mbi fitimin 2026, normat 15% dhe 23% dhe pragjet
Lexo edhe: Parapagimet e tatimit mbi fitimin për bizneset
Varianti i zbatueshëm është SKK 11 i përditësuar në vitin 2023. Ai zbatohet për periudhat kontabël që fillojnë më ose pas datës 1 janar 2025, në mënyrë prospektive. Kjo përcaktohet te paragrafi 39.
Varianti i nëntorit 2015 kishte 42 paragrafë, ai i vitit 2023 ka 40. Numrat e paragrafëve në këtë faqe janë ata të variantit në fuqi.
Paragrafi 4 kërkon njohjen e pasojave tatimore aktuale dhe të ardhshme. I njëjti paragraf jep lehtësinë më të rëndësishme të gjithë standardit. Njësitë ekonomike të vogla inkurajohen, por nuk janë të detyruara, të zbatojnë kërkesat për tatimin e shtyrë.
Paragrafi 5 e përkufizon tatimin mbi fitimin gjerësisht. Ai përfshin tatimet brenda dhe jashtë vendit mbi fitimet e tatueshme, përfshirë tatimin e mbajtur në burim mbi shpërndarjet drejt njësisë.
Paragrafi 6 nxjerr jashtë diferencat e përkohshme që lindin nga grantet qeveritare ose nga përjashtimet tatimore për investime.
Vini re se standardi nuk cakton norma tatimi. Normat vijnë nga legjislacioni i tatimit mbi të ardhurat, dhe ne i kemi përmbledhur te faqja Tatimi mbi fitimin, normat dhe pragjet.
Paragrafi 9 kërkon njohjen e detyrimit tatimor për fitimin e tatueshëm të periudhës. Kur është paguar më shumë se detyrimi, tejkalimi njihet si aktiv i rimbursueshëm.
Paragrafi 10 kërkon matjen me normat dhe ligjet e miratuara ose në thelb të miratuara në datën e raportimit. Pra një normë e re që hyn në fuqi vitin tjetër nuk përdoret për vitin që po mbyllet, por nëse është miratuar tashmë, ajo përdoret për tatimin e shtyrë që do të realizohet nën atë normë.
Paragrafi 11 shton diçka që shpesh harrohet. Në matje përfshihet edhe efekti i mundshëm i rishikimit nga autoritetet tatimore.
Tatimi i shtyrë lind nga diferencat e përkohshme, pra nga rastet kur një zë njihet në kontabilitet në një periudhë dhe pranohet për qëllime tatimore në një periudhë tjetër.
Paragrafi 15 jep rregullat e bazës tatimore. Për një aktiv, baza tatimore është vlera që do të zbritet kur vlera kontabël të realizohet përmes shitjes. Nëse shitja nuk e rrit fitimin e tatueshëm, baza supozohet e barabartë me vlerën kontabël. Për një detyrim, baza është vlera kontabël minus shumat që do të zbriten në të ardhmen.
Paragrafi 16 jep një rast që nuk duket në bilanc fare. Disa zëra kanë bazë tatimore pa u njohur si aktive ose detyrime. Shembulli i vetë standardit janë shpenzimet e punës kërkimore, shpenzim kontabël i menjëhershëm, por i zbritshëm tatimisht në periudha të ardhshme.
Paragrafi 17 rendit se kur lindin diferencat. Kur vlera kontabël ndryshon nga baza tatimore në njohjen fillestare. Kur krijohet bazë tatimore pa aktiv a detyrim. Kur një e ardhur ose shpenzim njihet në kapital dhe në fitimin e tatueshëm në periudha të ndryshme. Dhe kur baza tatimore ndryshon pa ndryshuar vlera kontabël.
Paragrafi 18 shton dy burime të tjera, kombinimet e biznesit dhe rivlerësimin e aktiveve pa ndryshim të bazës tatimore.
Paragrafi 13 jep kufirin. Nuk lind tatim i shtyrë nëse realizimi ose shlyerja e vlerës kontabël nuk ndikon fitimin e tatueshëm. Pra një shpenzim i pazbritshëm përgjithmonë, si një gjobë, nuk prodhon tatim të shtyrë. Ai është diferencë e përhershme.
Paragrafi 19 kërkon detyrim tatimor të shtyrë për diferencat që do ta rrisin fitimin e tatueshëm në të ardhmen, dhe aktiv tatimor të shtyrë për ato që do ta ulin, si dhe për humbjet tatimore të mbartura e të papërdorura.
Paragrafi 20 jep përjashtimet. Fitimet e pashpërndara të filialeve të huaja, degëve, pjesëmarrjeve dhe sipërmarrjeve të përbashkëta kur investimi është praktikisht i përhershëm, si dhe emri i mirë.
Paragrafi 22 kërkon normat e miratuara ose në thelb të miratuara deri në datën e raportimit. Paragrafi 23 trajton rastin kur normat ndryshojnë sipas niveleve të fitimit, dhe atëherë përdoret norma mesatare e pritshme.
Paragrafi 24 kërkon që matja të pasqyrojë mënyrën se si njësia pret ta realizojë ose shlyejë vlerën kontabël, pra përmes përdorimit apo përmes shitjes.
Këtu SKK 11 ndjek një rrugë të vetën. Paragrafi 25 njeh aktiv tatimor të shtyrë për diferencat e zbritshme deri në masën që pritet fitim i tatueshëm i mjaftueshëm.
Paragrafi 27 shton një hap që nuk ekziston në çdo kuadër. Njihet një provizion ndaj aktivit tatimor të shtyrë, në mënyrë që vlera neto të jetë ajo më e besueshme për t’u realizuar.
Paragrafi 28 kërkon rishikimin e këtij provizioni në çdo datë raportimi, me ndryshimet në fitim ose humbje, përveç rasteve që lidhen me kapitalin.
Pra një humbje tatimore e mbartur nuk hyn automatikisht e plotë në bilanc. Ajo hyn, dhe pastaj zbritet me provizion sipas asaj që pritet realisht të përdoret.
Paragrafi 29 është i shkurtër dhe i prerë. Aktivet dhe detyrimet tatimore, aktuale dhe të shtyra, nuk skontohen.
Pra edhe kur një detyrim tatimor i shtyrë do të realizohet pas shtatë vitesh, ai mbahet me vlerën e plotë. Vlera e parasë në kohë nuk hyn fare në llogari.
Paragrafi 30 trajton rastin kur nuk dihet nëse autoritetet tatimore do t’i pranojnë vlerat. Matja bëhet me vlerën mesatare të ponderuar sipas probabilitetit të rezultateve. Dhe ndryshimet bazohen në informacion të ri, jo në një riinterpretim të informacionit që e kishit më parë.
Paragrafi 31 trajton rastin kur norma varet nga shpërndarja e fitimit. Matja bëhet me normën e fitimit të pashpërndarë derisa të njihet detyrimi për dividend.
Paragrafi 32 jep një rregull paraqitjeje që ngatërrohet shpesh. Tatimi i mbajtur në burim mbi dividendët zbritet nga kapitali, si pjesë e dividendëve. Ai nuk është shpenzim i vitit.
Paragrafi 33 kërkon që tatimet aktuale të paraqiten si aktive dhe detyrime afatshkurtra, dhe tatimet e shtyra si aktive dhe detyrime afatgjata.
Paragrafi 34 kërkon njohjen në fitim ose humbje, përveç zërave të njohur drejtpërdrejt në kapital.
Paragrafi 35 lejon kompensimin vetëm kur ka të drejtë ligjore dhe njësia synon shlyerje neto ose shlyerje të njëkohshme.
SKK 11 nuk përmban asnjë shembull numerik. Shembulli që vijon është ndërtuar nga ne me shifra të rrumbullakosura dhe me normën 15 për qind.
Një shoqëri mbyll vitin me fitim kontabël para tatimit 8,000,000 lekë. Brenda tij ka tri zëra që duhen parë veçmas.
I pari, amortizimi. Kontabiliteti njeh 1,200,000 lekë, ndërsa legjislacioni tatimor pranon 1,800,000 lekë. Diferenca 600,000 lekë e ul fitimin e tatueshëm sot dhe do ta rrisë në vitet e ardhshme. Kjo është diferencë e përkohshme e tatueshme.
I dyti, provizioni i garancisë 300,000 lekë. Kontabiliteti e njeh sot, tatimet e pranojnë kur të paguhet. Kjo është diferencë e përkohshme e zbritshme.
I treti, shpenzime pritjeje 200,000 lekë që nuk njihen kurrë për qëllime tatimore. Kjo është diferencë e përhershme dhe nuk prodhon tatim të shtyrë, sipas paragrafit 13.
Fitimi i tatueshëm del 8,000,000 plus 200,000 minus 600,000 plus 300,000, pra 7,900,000 lekë. Tatimi korrent me 15 për qind është 1,185,000 lekë.
Tatimi i shtyrë ka dy pjesë. Detyrim i shtyrë nga amortizimi, 600,000 herë 15 për qind, pra 90,000 lekë. Aktiv i shtyrë nga provizioni, 300,000 herë 15 për qind, pra 45,000 lekë.
Shpenzimi total tatimor i vitit del 1,185,000 plus 90,000 minus 45,000, pra 1,230,000 lekë.
Kontrolli është i thjeshtë. Fitimi kontabël plus diferenca e përhershme jep 8,200,000 lekë, dhe 15 për qind e saj është pikërisht 1,230,000 lekë. Nëse ky kontroll nuk del, diku ka një diferencë të klasifikuar gabim.
Një njësi e vogël mund të ndalet te tatimi korrent 1,185,000 lekë dhe të mos e njohë fare tatimin e shtyrë, sepse paragrafi 4 e inkurajon por nuk e detyron. Zgjedhja duhet zbatuar njëlloj çdo vit dhe shpjeguar te shënimet.
Paragrafi 37 kërkon deklarim të veçuar të përbërësve kryesorë të shpenzimit tatimor. Tatimi aktual, rregullimet e periudhave të mëparshme, diferencat e përkohshme, ndryshimet e normave, humbjet e njohura si tatim i shtyrë, ndryshimet e provizionit, dhe efektet e ndryshimit të politikave kontabël e të gabimeve.
Paragrafi 38 kërkon shpjegime për tatimin e ngarkuar drejtpërdrejt në kapital, për diferencat midis vlerave kontabël dhe atyre tatimore, për llojet e diferencave dhe të humbjeve me vlerat përkatëse, për analizën e lëvizjes dhe datat e skadimit, si dhe për pasojat tatimore të mundshme të dividendëve.
Gabimi i parë është barazimi i shpenzimit tatimor me tatimin e deklaruar. Kur ka diferenca të përkohshme dhe njësia zbaton tatimin e shtyrë, të dyja shifrat nuk janë të njëjta.
Gabimi i dytë është trajtimi i një diference të përhershme si e përkohshme. Një gjobë ose një shpenzim i pazbritshëm përgjithmonë nuk prodhon kurrë tatim të shtyrë.
Gabimi i tretë është njohja e plotë e aktivit tatimor të shtyrë nga humbjet e mbartura, pa provizionin e paragrafit 27, kur fitimi i ardhshëm nuk është i sigurt.
Gabimi i katërt është skontimi i tatimit të shtyrë për ta sjellë në vlerë të sotme. Paragrafi 29 e ndalon.
Gabimi i pestë është trajtimi i tatimit në burim mbi dividendin si shpenzim i vitit. Paragrafi 32 e zbret nga kapitali, bashkë me dividendin.
Nëse jeni njësi ekonomike e vogël, jo. Paragrafi 4 ju inkurajon, por nuk ju detyron. Nëse zgjidhni ta zbatoni, zbatojeni njëlloj çdo vit dhe shpjegojeni te shënimet.
Amortizimi. Kontabiliteti e shpërndan koston sipas jetës reale të aktivit, ligji tatimor sipas normave të veta. Totali është i njëjti në fund, por vitet ndryshojnë. Ajo diferencë midis viteve është e përkohshme.
Vetëm deri në masën që pritet fitim i tatueshëm i mjaftueshëm për ta përdorur, dhe pastaj zbritet me provizionin e paragrafit 27. Humbja e mbartur nuk është automatikisht aktiv i plotë.
Atë të miratuar ose në thelb të miratuar në datën e raportimit, sipas paragrafit 22. Nëse norma e re është miratuar tashmë dhe diferenca do të realizohet nën të, ajo normë përdoret për tatimin e shtyrë.
Jo. Paragrafi 29 e ndalon pa asnjë kusht.
Zbritet nga kapitali si pjesë e dividendëve, sipas paragrafit 32. Ai nuk kalon nëpër rezultat.
Jo. Paragrafi 39 kërkon zbatim prospektiv.
Përmbajtja e kësaj faqeje mbështetet te leximi i variantit 2023 në faqen e Këshillit Kombëtar të Kontabilitetit. Paragrafët janë përmbledhur me fjalët tona, nuk janë citime fjalë për fjalë.
Gjatë leximit vumë re dy pasaktësi brenda vetë dokumentit zyrtar. Te paragrafi 40, kolona e tabelës krahasuese e quan standardin SKK 10, ndërsa koka dhe paragrafi 39 e quajnë SKK 11. Dhe te paragrafi 8, hapat shënohen me shkronja por numërohen me numra. Këto janë gabime shtypi të dokumentit, jo të kësaj faqeje.
PDF-ja e bashkëngjitur më poshtë është varianti i nëntorit 2015 me 42 paragrafë dhe numërimi i tij nuk përputhet me variantin në fuqi.
SKK 11 “Tatimi mbi fitimin”, i përditësuar në vitin 2023, paragrafët 1 deri 40. Datë efektive 1 janar 2025, me zbatim prospektiv sipas paragrafit 39.
Standardi i referohet “ligjit për kontabilitetin” pa e cituar me numër. Ligji në fuqi është ligji nr. 25/2018 “Për kontabilitetin dhe pasqyrat financiare”, i ndryshuar me ligjin nr. 87/2026. Normat e tatimit mbi fitimin vijnë nga legjislacioni i tatimit mbi të ardhurat, jo nga ky standard.
Lidhje me standardet e tjera. Grantet qeveritare dhe lehtësitë tatimore te SKK 10. Tatimi i shtyrë në kombinimet e biznesit te SKK 9. Materialiteti te paragrafët 64 deri 68 të SKK 1.
Skedari i mëposhtëm është varianti i nëntorit 2015 me 42 paragrafë, ai që ndodhet në bibliotekën tonë dhe që ishte në fuqi deri në fund të vitit 2024. Teksti i zbatueshëm sot është varianti i përditësuar i vitit 2023 me 40 paragrafë.
Burimi i tekstit zyrtar: Këshilli Kombëtar i Kontabilitetit, standardet me datë efektive 1 janar 2025.
Rakordimi midis fitimit kontabël dhe atij të tatueshëm është pika ku një kontroll tatimor ndalet më gjatë. Ne e përgatisim dhe e dokumentojmë çdo vit, si pjesë e abonimit mujor.
